Μνήμες Κατοχής: Η εικόνα των κατακτητών

Οι Ιταλοί ήταν δειλοί, φοβιτσιάρηδες. Το ’43, στο χτήμα το δικό μας, κάτου από μια κυδωνιά, μέσα στο σαϊτάρι (αυλάκι) εκρύβονταν τρεις και έτρωγαν τα κυδώνια τον μήνα Αλωνάρη, που δεν τρώγονται ούτε τον Οχτώβρη, γιατί είναι άγουρα και έχουν μαλλί (χνούδι). Επεινούσαν και διψούσαν. Τους είδε η μάνα μου και τους είπε ότι δεν είναι καλά αυτά. Και πήγε και τους έφερε νερό και φρούτα ώριμα της εποχής, μήλα, απίδια και άλλα.

Φεύγοντας οι Ιταλοί, ήρθαν άλλοι κατακτητές, οι Γερμανοί. Πιο σκληροί, πιο άπονοι, πιο αυστηροί. Εμάζεψαν όλους τους Εβραίους και τους εξαφάνισαν, τη Ζωΐτσα, την κυρία Όλγα, το Γαρουφαλή, τον Βήτα, βιοπαλαιστές φτωχούς ανθρώπους.

Καινούριες απαγορεύσεις. Απαγόρευσαν την κυκλοφορία, από όταν βράδιαζε μέχρι την ανατολή. Καινούριος φόβος σε όλο το νησί. Ανάγκη να είχε ο γείτονας δεν μπορούσαν να τον βοηθήσουν. Έκαναν περιπολία, όλη τη νύχτα και αν έπιαναν κανένα πολίτη, χωρίς εξήγηση, τον χτυπούσαν με την κάννη του όπλου τους και τον έπαιρναν στο εκτελεστικό απόσπασμα. Κάποτε κοιμήθηκα στη Χώρα, σε φιλικό σπίτι, και μες στην ησυχία της νύχτας ακουγόταν ο βηματισμός τους βαρύς (βαρειά αρβύλα).

Στο βόρειο συγκρότημα του νησιού, σε γνωστή οικογένεια, της σκότωσαν δύο παιδιά. Μας άφησαν τις χειρότερες αναμνήσεις. Βάρβαρος στρατός, δεν συγχωρούσαν, δεν παράβλεπαν.

Λευτερωθήκαμε το 1945. Φεύγοντας και οι δύο, Ιταλοί και Γερμανοί, άφησαν το νησί με πολλές απώλειες, κατεστραμμένα κτήρια, θύματα. Ο λαός άργησε να βρει το ρυθμό της ζωής.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s